Covid เราได้อะไร





                                      ผมว่าเราทุกคนต่างก็ได้รับรู้ถึงความรู้สึกกับวิถีชีวิตบางอย่างที่เปลี่ยนไปบ้างจากสถานการณ์โรคโควิด เช่น
การรักษาความสะอาดทั้งตัวเราเองและที่อยู่อาศัยหรือที่ทำงานของเรา เราล้างมือบ่อยกันมากขึ้น ระมัดระวังในการนั่ง เดิน หรือพาตัวเราเองไปที่สาธารณะ เราก็ระมัดระวังกันมากขึ้น หรือการทำงานที่ต้องปรับตัว กลับมาทำงานที่บ้าน เริ่มมีการประชุมออนไลน์ผ่านเครื่องมือต่างๆ  บางทีทำให้รู้สึกคิดได้ว่า หลังจากเหตุการ์ณโควิด19 สงบหลง วิถีชีวิตที่เปลี่ยนไปเราจะเอามาดำเนินต่อไปหรือไม่ ซึ่งก็เป็นอีกวิธีที่ว่าก็ประหยัดค่าเดินทาง ค่าเช่าตึก ภาษีสังคมต่างๆก็ลดลง เพราะเราเจอกันน้อยลง 
                          แต่มีอีกบางมุมที่ผมคิดว่าเป็นอะไรที่เราต้องเตรียมตัวกันจริงๆตอนนี้ นั่นคือ วัยหลังเกษียณครับ จากเหตุการณ์โควิด19 ทำให้เราเห็นหลายๆคนที่ต้องอยู่บ้าน หรือกักตัวไปไหนมาไหนยากขึ้น.หรือที่เห็นตามข่าว บางคนที่ตกงาน ที่ต้องใช้จ่ายอย่างประหยัด หรือบางคนถูกลดเงินเดือนลงไป ลองทบทวนดูครับ ไม่ต่างอะไรกับช่วงวัยเกษียณเลยถ้าวันเวลานั้นมาถึงจริงๆ  เกษียณแล้วไม่มีเงินเก็บ หรือ มีเงินเก็บไม่เพียงพอที่จะใช้จนถึงวาระสุดท้าย(เฉลี่ยคนเราอายุ80ปี)  จะหางานทำต่อ เราก็ไม่รู้ว่าจะทำอะไร จะมีใครจ้างมั้ย แล้วสุขภาพจะดีเหมือนเดิมรึเปล่า ถ้าโชคไม่ดีอาจจะเจ็บป่วยแล้วไม่สามารถทำงานต่อได้ ทำให้รายได้ก็ไม่มีเข้ามาอีก แล้วจะทำอย่างไรครับ. ถ้าวันนี้ไม่เริ่มเก็บ ไม่เริ่มคิดถึงวัยหลังเกษียณ ทำงานหาเงินมาได้ก็ใช้จนหมดตอนนี้(เดือนชนเดือน)  อย่าลืมนะครับว่าเรามีระยะเวลาหารายได้จำกัด ที่ทำงานบางแห่งจ้างเราทำงานถึงแค่อายุ 60 เอง แล้วหลังจากนั้นล่ะ ? ตามตัวเลขทางการเงิน เราต้องมีเงินเก็บเพื่ออยู่ให้ได้ 20ปี อายุ 60-80 ปีนะครับ นั่นหมายถึง 20ปีหลังเกษียณที่เราไม่มีรายได้ แต่มีค่าใช้จ่ายที่ยาวนานและแพงขึ้น
                         แล้วทำไมตอนนี้ ในขณะที่มีแรงมีสุขภาพที่ดีอยู่. เราไม่วางแผนจริงๆจัง เราประมาทกับชีวิต เราไม่แบ่งเงินเก็บที่มีอยู่ไปออมไว้ในสถาบันการเงินต่างๆที่เราเลือกสรร แล้วเมื่อถึงเวลานั้น เราจะเอาเงินที่ไหนมาใช้ในวัยหลังเกษียณกันละครับ  Peckplanner

ไม่มีความคิดเห็น:

โพสต์ความคิดเห็น